Mieczysław Eligiusz Litwiński (ur. 1955) – polski kompozytor, wokalista i multiinstrumentalista, znany z łączenia muzyki różnych kultur, tradycji i epok. Studiował kompozycję w Akademii Muzycznej w Warszawie, a następnie rozwijał się artystycznie w USA, gdzie zetknął się z nowojorską awangardą i twórczością Johna Cage’a. Współtworzył liczne zespoły eksperymentalne i improwizacyjne, m.in. Cytula Tyfun da Bamba Orkiester, Light from Poland oraz Kawalerowie Błotni. Jego dorobek obejmuje muzykę kameralną, teatralną, filmową i baletową, a także projekty wokalne oparte na improwizacji i technikach intuicyjnych. Występował w wielu krajach Europy, Ameryki Północnej i Azji, prowadząc również działalność pedagogiczną na uczelniach w Polsce, USA i krajach bałtyckich.

Mieczysław Litwiński ze względu na swoje poszukiwania dźwiękowe stał się jedną z centralnych postaci ogólnopolskiego środowiska muzycznego i jest pożądanym współwykonawcą wielu współczesnych muzyków w Polsce i na świecie, zwłaszcza z kręgów jazzu i muzyki alternatywnej oraz poszukiwań związanych ze sztukami plastycznymi w kategoriach takich jak performance czy instalacje plastyczno-dźwiękowe (skondensowaną informację o jego drodze twórczej przedstawiono poniżej).

W kompozycjach swoich jednoczy różne kultury, języki i dźwięki, jednak zawsze zachowuje poczucie swych rodzinnych stron. Jego muzyka jest harmonijna i tętniąca życiem, cechuje ją doskonałe wyczucie chwili, poczucie mikrokosmicznego szczegółu, i często brzmi jak zasłyszana na ulicy cudowna melodia.

Istotą jego muzyki, w której często daje upust intuicyjnej pierwotnej potrzebie spotkania i „zabawy” dźwiękami, jest użycie bardzo szerokiego spektrum środków formalnych – estetyki free improvisation, world music, niekonwencjonalnych efektów akustycznych uzyskiwanych na instrumentach i ze źródeł naturalnych, brzmień mowy, muzyki żywiołów, odgłosów przyrody, współczesnej kompozycji (często tworzonej na żywo). Spektakularny jest też koloryt brzmieniowy muzyki, którą realizuje, wynikający ze spotkania instrumentów akustycznych z kręgu muzyki klasycznej i dawnej oraz śpiewu. Ten rodzaj twórczości wprowadza nową jakość na polskiej scenie muzycznej. Mieczysław Litwiński bierze również udział w działaniach będących artystyczną konfrontacją tradycji i nowoczesności, mających na celu w nowatorski i eksperymentujący sposób popularyzację wybitnych kompozytorów takich jak Chopin, Lutosławski, czy nurty muzyki ludowej, w twórczy sposób łącząc najlepsze tradycje z muzyką free-jazzową, działaniami intuicyjnymi i komponowaniem (projekty zespołu Kawalerowie Błotni: Archipelag Chopin, Archipelag Lutosławski, Sonosfera, Sen o Podlasiu, Wszystkie Mazurki Świata itd.).

Na szczególną uwagę zasługuje unikalny warsztat muzykologiczny prowadzony z członkami zespołu Kawalerowie Błotni (Skup Dźwięków Niemożliwych), mający na celu przybliżenie i oswojenie trudnego medium jakim jest wielodyscyplinarna twórczość mieszcząca się w nurcie muzyki eksperymentalnej, intuicyjnej, elektroakustycznej, połączonej z innymi dziedzinami sztuki wizualnej.

Jego działania interdyscyplinarne prezentują szerokie spektrum gatunków muzycznych, technik i praktyk wykonawczych oraz dużą różnorodność i skalę jego możliwości, również na pograniczu różnych mediów i dyscyplin artystycznych. Litwińskiego i jego muzykę można spotkać w wielu miejscach i miastach Polski i Europy, na wielu festiwalach i przeglądach, w renomowanych filharmoniach, teatrach, operach, jak i w skromnych kameralnych klubach i przestrzeniach plenerowych. Nie ma dla niego granicy między prywatnością, a życiem artystycznym. Codzienne życie przenika sztuka.